Saturday, June 21, 2014

COLURED MINDSETS ON TERRORISM!

COLOURED MINDSETS ON TERROR Monday, 16 June 2014 | KG Suresh | in Oped 1 2 3 4 5 0 Enough nonsense has been said and propagated about the so-called saffron terror, a term much favoured by members of the Congress and the party-led UPA regime which was drubbed by the people. It’s time to dump the terminology One of the most destructive contributions of the previous UPA Government to the country’s political lexicon has been the term ‘saffron terrorism’, which was used by Congress leaders repeatedly to browbeat the BJP and the Rashtriya Swayamsevak Sangh, whose anti-corruption campaign was giving them sleepless nights and restless days. The objective behind coining the term was also apparently to put on the defensive the majority community which was at the receiving end of terrorist acts perpetrated by jihadis in pursuit of the nefarious designs of their masters across the border. The country’s majority community was increasingly feeling frustrated over the inability of the Government to prevent and stop such attacks and an innovative way was found to tell that terrorism was common to all religions and the Hindus too were not beyond doubt and, therefore, have no reason to complain. The Western world too has of late been a victim of jihadi terror but these liberal democracies never thought of coining the term, ‘Christian terror’, to counter the association of violence associated with a particular religion. While it is true that no religion gives sanction to acts of terrorism, the fact remains that the jihadi terrorists, inspired by fanatic clerics based on their interpretations of Islamic holy texts, which do contain references to ‘jihad’ or war against infidels (who have often been described as idol worshippers etc), have been indulging in violent acts across the world. There is every reason to believe that these are misinterpretations which have no relevance whatsoever in a civilised world, but it is also important to call a spade a spade and realise the fact that this ideology, which is also referred to by many as Salafism/Wahhabism is wreaking havoc even in the Islamic world. The followers of this fanatic mould are not only targeting the non-Muslims but also fellow Muslims in several countries including neighbouring Pakistan. The targets include not just Shias and Ahmadiyyas but even the majority Sufi Muslims in the sub-continent for worshipping graves, which is being equated with idol worship. As against this, the world’s most ancient religion, Hinduism, does not make any reference to non-believers or directs any action against them. Here, the battle is between truth and falsehood, righteousness and injustice, good and evil in which finally truth prevails (Satyameva Jayate). Yet, a desperate attempt was made to malign an entire civilisation, a centuries-old heritage which has never indulged in any violence against any other nation throughout its chequered history. What was initially termed as ‘Hindu terrorism’ was subsequently re-phrased as ‘saffron terror’ associating acts of violence allegedly perpetrated by some members belonging to the majority community with a colour associated with renunciation and piety for centuries. In fact, Sarvepalli Radhakrishnan had once famously stated that Bhagwa or the [deep] saffron colour denotes renunciation or disinterestedness. “Our leaders must be indifferent to material gains and dedicate themselves to their work”, he had said. The coinage by the UPA Government had enraged rationalists and spiritualists alike. B Raman, one of India’s most brilliant strategic minds, had criticised the term as a tool for political posturing toward the Muslim minority, while new-age guru Sri Sri Ravi Shankar had slammed it saying that it is a myth and an insult to the Hindu religion, which he described as the “most tolerant”. Now coming to the facts, in the 2006 Malegaon blasts case. Initially, 13 persons of the Students Islamic Movement of India, a banned terrorist organisation under the Unlawful Activities (Prevention) Act, 1967, were said to be involved. Between October and December 2006, nine persons were arrested and statements of seven were recorded. Four remained absconding, out of which one was a Pakistani national. On December 21, 2006, a chargesheet was filed by Mumbai Police’s Anti-Terrorism Squad against nine accused persons and four absconding accused under various sections of the 1967 Act and the IPC. On January 11, 2007, the Maharashtra Government accorded consent to the Central Bureau of Investigation for further investigation of the case and in February 2010, the CBI filed supplementary chargesheet confirming to the investigations made by the ATS and holding 13 persons as accused in the case. On July 18, 2007, a bomb blast took place inside Samjhauta Express, a train running between India and Pakistan, in which 68 people died and 12 were injured. The initial investigation in the case was carried out by Haryana Police and subsequently the ATS Haryana. Both these agencies came to the definite conclusion that the blast was carried out by Lashkar-e-Tayyeba and Harkat-ul-Jehadi Islam. The investigations were further corroborated by the statements of David Headley’s wife that her husband was involved in the Samjhauta blast in 2007 and also by the narco-analysis test carried out on SIMI activist Safdar Nagauri. After the blast, the Union Government handed over a dossier to Pakistan and the United Nations alleging that the Samjhauta blast was carried out by HuJI and LeT. The issue was also raised before the UN Security Council, and on the basis of the reports submitted by India, the council had imposed sanction, embargo and banned HuJI and Arif Qasmani of LeT as terrorist organisations for their involvement in the incident. As a result of massive reaction from international anti-terrorist groups, the Union Government initiated the process of forming a National Investigation Agency to deal with acts of international terrorism. On May 18, 2007, a bomb blast took place in Hyderabad’s Mecca Masjid in which nine persons were killed and 58 injured. Based on the initial probe, the South Asia Terrorism Portal, the Institute for Defence Studies and Analyses, the National Counter-terrorism Centre of the US and the UN reported that HuJI was actually behind the attacks. The NCTC Director cited HuJI as the perpetrators in a 2010 document to the US Senate while the South Asia Terrorism Portal named Vikar Ahmed as the main suspect in the blast. On September 29, 2008, a bomb blast took place at Malegaon in which six persons were killed and 101 injured. In the chargesheet filed on January 20, 2009, for the first time, a larger conspiracy of a group for creation of a separate Hindu rashtra was brought to light by the NIA. After 2009, a total of five cases were marked as acts of ‘saffron terrorism’ which was used to demean and debase the RSS, the Vishva Hindu Parishad and the BJP by several UPA leaders and Ministers. These cases have been re-investigated by the NIA without any jurisdiction. Interestingly, NIA chief SC Sinha, under whose directions the said probe was carried out was subsequently appointed as a member of the National Human Rights Commission. The sudden discovery of saffron terrorism has raised many questions which remain to be answered. Why is it that despite his alleged involvement in such a heinous crime, Lt Col Shrikant Purohit who remains in jail is still being given full emoluments? How two independent groups — SIMI activists and the so-called saffron terrorists — are being accused of the Malegaon and Samjhauta bomb blast incidents? How the accused SIMI activists have been let out on bail and the others continue to languish in jail? Why is this unequal treatment? Why the Government which even handed over dossiers to Pakistan and the UN, based on which the world body banned HuJI and LeT, reversed its own findings and became a laughing stock before the international community? Why all accusations are based on retracted confessions of the accused and not other evidence corroborating their direct involvement in the offence? The nation is still searching for satisfactory answers, and one hopes the new Government and the new Union Minister for Home Affairs would respond appropriately. (The author is Senior Fellow and Editor with the Vivekananda International Foundation) ——by @UC Browser

Tuesday, April 8, 2014

கழிப்பறை வசதிகள் பற்றிய தகவல்களுக்கு ஆதாரம்

முதலில் http://censusindia.gov.in/ என்ற இணையத் தள முகவரிக்கு செல்ல வேண்டும்.

அடுத்து அங்கு 2011 census data என்ற தலைப்பில் சென்றால் தோன்றும் பட்டியல் வரிசையில் இரண்டாவதான Houselisting and Housing Census Data Tables (India & States/UTs - District Level) என்பதை தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும்.

அதில் மாநிலங்கள் பெயர்கள் இருக்கும். அதில் தேவையான மாநிலத்தில் நுழைந்து பார்த்தோமானால் மீண்டும் ஒரு பட்டியல் இருக்கும். அதில் வரிசைப்படி பத்தாவதான HH-8 : Households By Availability of Type of Latrine Facility என்ற PDF பைலை நீங்கள் பார்த்தால் அதில் அந்த மாநிலத்தின் மாவட்ட வாரியாக கழிப்பறை வசதிகள் பற்றிய விவரங்கள் இருக்கும்.

ஒவ்வொரு மாநிலத்தின் PDF பைலாக பார்த்து அதில் எனக்கு தேவையான விவரங்களை எடுத்துக் கொண்டதன் மூலம்தான் எனது மெயிலுக்கான தகவல்களை பெற முடிந்தது.

முழுமையாக தயார் செய்ய எனக்கு நான்கு நாட்கள் ஆனது. கிட்டத்தட்ட 8-10 மணி நேரம்.

கூடுதல் தகவல்கள்:

குஜராத்தில் கழிப்பறை வசதிகள்:

குஜராத் கழிப்பறை வசதிகளில் சாதனை படைத்திருப்பதாக யாரும் கூறியிருப்பதாக தெரியவில்லை என இந்த தொடர் மெயிலின் துவக்கத்தில் (முதல் மெயில்) குறிப்பிட்டேன்.

‘குஜராத் வேகமாக வளர்ச்சியடையும் மாநிலங்களில் ஒன்றாக இருந்தாலும், கழிப்பறை சுகாதாரம் விசயத்தில் பின் தங்கியே உள்ளது’

இது யாரோ ஒரு மோடி எதிர்ப்பாளர் கூறியதல்ல.

மோடியே கூறியது.

2006ல் குஜராத் அரசு மற்றும் யுனிசெப் உதவியுடன் TOTAL SANITATION CAMPAIGNன் பகுதியாக நிர்மல் குஜராத் இயக்கம் துவக்க விழாவில் குஜராத் முதல்வர் பேசியது.

மனித மலத்தை அள்ளும் கொடுமைக்கு ஆளாக்கப்படுபவர்கள்:

டாடா சமூக அறிவியல் மையமும் குஜராத் அரசின் சபாய் காம்தார் விகாஸ் நிகமும் குஜராத்தில் நடத்திய ஆய்வில் 2456 வீடுகளுக்கான அள்ளும் கொடுமைக்கு ஆளாக்கப்படுபவர்கள் 12,506 பேர் என்றும், அதில் 4,333 பேர் நேரடியாக ஈடுபட்டுள்ளதாகவும் தெரிய வந்தது.

2456க்கு இவ்வளவு என்றால், இந்த ஆய்வு மாதிரியிலிருந்து மற்ற மாநிலங்களில் எவ்வளவு பேர் இந்த கொடுமைக்கு ஆளாக்கப்படுகிறார்கள் என்பதை ஓரளவுக்கு புரிந்து கொள்ளலாம்.

கொடுமை ஒழிப்பு:

1970களில் உடுப்பி நகராட்சியில் தான் முதன்முதலில் இந்த கொடுமை நாட்டில் முதன்முறையாக தடை செய்யப்பட்டது. அந்த நடவடிக்கையை எடுத்தவர் இளம் வயதில் நகராட்சி தலைவராக இருந்த மறைந்த டாக்டர் வி.எஸ்.ஆச்சார்யா. கட்சி பாரதிய ஜனசங்கம்.

தொடர்ந்து 30 ஆண்டுகளாக (6 முறை) உடுப்பி நகராட்சியை ஜனசங்கமும், பின் அதன் உருமாற்றமான பா.ஜ.க.வும் சாதனை என கூறும் அளவில் கைப்பற்றின.

1998ல் இந்தக் கொடுமையை ஒழிக்க ஒரு முன்முயற்சியை அப்போதைய தே.ஜ.கூ அரசு சுலப் பவுண்டேசன் மூலம் எடுத்தது.

மேலும் குஜராத்தில் இக் கொடுமையை ஒழித்து அவர்களுக்கு இக்கொடுமைக்கு ஆளானதற்கு பரிகாரம் செய்யும் விதமாக குஜராத் அரசு இந்த ஆண்டு துவக்கத்தில் ஒரு செயலை செய்தது.

அதன் விவரம் கீழே.

இத்துடன் இந்த தொடர் மெயில் முடிந்தது.

1. ZEE NEWS.

‘Narendra Modi govt for Dalits as priests’

Last Updated: Saturday, February 23, 2013, 09:30 Zee Media

Zeenews Bureau

Ahmedabad: Narendra Modi-led Gujarat government has come forward with a unique idea of training manual scavengers in Hindu religious rituals, a leading newspaper reported on Saturday.

Manual scavengers, termed as 'safai kamdars' in Gujarat, will now be trained in Vedic rituals in institutions like SolaBhagvatVidyapith and Somnath Sanskrit University.

Meanwhile, to kickstart the project, the social justice department has proposed a new provision of Rs 22.50 lakh for the exceptional programme in the budget for 2013-14.

The latest move will help the suppressed backward community to become priests, and perform marriages and ‘puja’ in temples.

The move is expected to bring in huge support for the populist choice – Modi, who himself belongs to the OBC community.

First Published: Saturday, February 23, 2013, 09:27

2. TIMES OF INDIA

Modi bats for dalits to solemnize Hindu weddings

Kapil Dave, TNN Feb 23, 2013, 02.22AM IST

GANDHINAGAR: That Dalits are not even allowed entry into temples in some pockets of Gujarat has not stopped the Narendra Modi government from coming up with the revolutionary idea of training 'safai kamdars' or manual scavengers in karma-kand (Hindu religious rituals).

The move was endorsed by the state budget presented in the assembly earlier this week—a couple of days after BSP chief Mayawati announced her prime-ministerial ambitions, throwing her hat into a ring already occupied by Modi's.

Gujarat's social justice department has proposed a new provision in the budget to train safai kamdars in Vedic religious rituals, a Brahmin monopoly till now. A provision of Rs 22.50 lakh has been made for the programme in the budget for 2013-14.

The move is aimed at helpingModi, himself belonging to an OBC caste, gain greater support among backward castes across the country. It is learnt that Modi plans to attend marriage ceremonies solemnized by priests from the most oppressed of all Dalitcommunities.

Under the proposed scheme,safaikamdars and their children will be trained forkarma-kand at reputable institutions such as Sola Bhagvat Vidyapith and Somnath Sanskrit University. "The government will ensure reasonable employment through this training," said an official.

Dalit-rights activists have welcomed the decision. "The move is reformist," said Manjula Pradeep of Dalit-rights organization Navsarjan. "We appreciate it. The state government should seriously address issues such as untouchability, ban on the entry of Dalitsin temples, social and economic boycott, forced migration and manual scavenging."

Recently, about 100 Dalit families of Galsana village in Ahmedabad were prevented from entering the village temple, leading to clashes between communities. In September, the state government's role was criticized when three Dalit youths were killed in police firing in Thangadh in Surendranagar.

நன்றி!

ல.கருப்பசாமி.

எங்கு அநீதி பெரியதாக இருக்கிறதோ

எங்கு அநீதி முனைப்புடன் இருக்கிறதோ

எங்கு அநீதி வலிமையுடன் இருக்கிறதோ

அங்கு நாங்கள் களைப்படையாதிருக்கட்டும்!

அவமானப்பட வேண்டிய விஷயம்!-3 மனித மலத்தை அள்ளும் கொடுமை!

மனித மலத்தை மனிதன் அள்ளுவது மிகக் கொடுமையானது.

இது ஒழிக்கப்பட வேண்டும் என நமது குழுமத்தில் நண்பர்கள் பகிர்ந்திருந்தனர்.

L எந்தெந்த மாநிலங்களில் இந்தக் கொடுமை நடக்கின்றது?

L என்ன அளவில் இக்கொடுமை நடக்கின்றது என இந்த மெயிலில் பார்ப்போம்.

அவற்றைப் பார்த்தபின் இது பற்றி பேசிபவர்களின் சொல்லுக்கும் செயலுக்கும் உள்ள தொடர்பை அறியலாம்.

இதுவும் சென்சஸ் ஆப் இந்தியா இணையத் தளத்தில் மாநில வாரியாக உள்ள புள்ளி விவரங்களில் எடுக்கப்பட்டவை.

’மோடிபோபியா’

அதிலிருந்து எடுக்கப்பட்ட வேறு பல புள்ளி விவரங்கள் மூலம்

L 34 ஆண்டுகால கம்யூனிஸ்ட் ஆட்சியில் கழிப்பறைகள் வசதி இல்லாத குடும்பங்கள் பற்றியும்,

L பள்ளிகளில் கழிப்பறை வசதிக் குறைபாடு நாட்டில் மோசமான பெரிய மாநிலமாக மேற்கு வங்காளம் விளங்குவதையும்,

L மனித மலத்தை மனிதன் அள்ளும் கொடுமை மேற்கு வங்காளத்தில் மிக அதிகமாக நடக்கும் (உத்திரப் பிரதேசத்திற்கு அடுத்தபடியாக) நிலவுவதையும் அறிய முடிந்தது.

ஒரு விசயத்தில் குஜராத் மோசமாக உள்ளது என்பதற்கான ஆதாரங்கள் பற்றி பேசுபவர்கள் சற்று மற்ற மாநிலங்களை ஒப்பிட்டு பேச வேண்டும் என்பதை இந்த தொடர் மெயில்கள் உறுதிப்படுத்தும்.

தொடர்ச்சியாக ’மோடிபோபியா’ காரணமாக கருத்துக்களை கூறுபவர்கள் அதன் விளைவாக வெளிப்படும் இது போன்ற புள்ளிவிவரங்கள், அதனால் ஏற்படும் பின்விளைவுகள் ஆகியவற்றை நினைத்துப் பார்க்கட்டும்.

தமிழகத்திலும் இது பெரிய மாநிலங்களில் மூன்றாவது மோசமானதாக இவ்விசயத்தில் உள்ளது நம் அனைவர்க்கும் தலை குனிவே.

மனிதமலத்தை அள்ள மனிதனை பயன்படுத்தும் குடும்பங்கள்

ஒட்டுமொத்தமாக (கிராமம்+நகரம்)

எத்தனை குடும்பங்கள் மனிதமலத்தை அள்ள மனிதனை பயன்படுத்துகின்றன என்பது கீழே உள்ள பட்டியலில்.

மாநிலம்	மொத்த குடும்பங்கள்	மனிதனை பயன்படுத்துபவை
உத்திரப்பிரதேசம்	3,29,24,266	3,26,082
மேற்குவங்காளம்	2,00,67,299	1,30,330
தமிழ்நாடு	1,84,93,003	27,659
பீஹார்	1,89,40,629	13,587
ஆந்திரா	2,10,24,534	10,357
மகாராக்ஷ்டிரா	2,38,30,580	9,622
கர்நாடகா	1,31,79,911	7,740
மத்தியப்பிரதேசம்	1,49,67,597	5,664
ராஜஸ்தான்	1,25,81,303	2,572
குஜராத்	1,21,81,718	2,566

அடுத்ததாக,

கிராமங்களில்

கிராமங்களில் எத்தனை குடும்பங்கள் மனிதமலத்தை அள்ள மனிதனை பயன்படுத்துகின்றன என்பது கீழே உள்ள பட்டியலில்.

மாநிலம்	மொத்த குடும்பங்கள்	மனிதனை பயன்படுத்துபவை
உத்திரப்பிரதேசம்	2,54,75,071	2,19,409
மேற்குவங்காளம்	1,37,17,186	1,15,928
தமிழ்நாடு	95,63,899	10,245
பீஹார்	1,69,26,958	9,765
மகாராக்ஷ்டிரா	1,30,16,652	4,291
ஆந்திரா	1,42,46,309	3,246
மத்தியப்பிரதேசம்	1,11,22,365	2,947
கர்நாடகா	78,64,196	2,052
குஜராத்	67,65,403	1,408
ராஜஸ்தான்	94,90,363	772